SPOTKANIE REDAKCJI PISM PARAFIALNYCH W SZCZECINKU |
Teksty poniźsze ukazały sie w "Posłańcu" nr 53/2002(Szczecinek). W numerze 55/2002 opublikowano dwa wykazy gazet parafialnych - tych, które "spełniły swoje zadanie", czyli już się nie ukazują oraz wykaz tytułw obecnie wydawanych. Oba te "spisy" posłużył do aktualizacji prowadzonego przeze mnie katalogu prasy parafialnej. Za udostępnienie materiałów dziękuję Redakcji i ks. proboszczowi parafii św. Rozalii w Szczecinku Anrzejowi Targoszowi. |
Warsztaty Redagujących Gazetki ParafialnePrzez kilka dni trwały przygotowania do twórczego spotkania osób redagujących gazetki parafialne. Zgromadzono prawie wszystkie czasopisma naszej diecezji istniejące do chwili obecnej, a także te, które zawiesiły lub zakończyły swoją działalność. Na plebani przygotowano wystawę z wielkim rozmachem (wg projektu artysty grafika Władysława Fijałkowskiego) z krótką charakterystyką poszczególnych pism parafialnych. Dnia 16 lutego od godz. 8.00 Zespół Redakcyjny POSŁAŃCA czekał na uczestników spotkania. Jako pierwszy zameldował się ks. Krzysztof Zadarko - Dyrektor Wydziału Duszpasterskiego i jemu pierwszemu gospodarze przypięli identyfikator. Ostatni rzut oka Księdza Dyrektora na przygotowaną salę, wystawę, pomoce audiowizualne i już... pierwsi uczestnicy. Przy wejściu: powitania, zapisy, identyfikatory, szatnia - innymi słowy sprawy organizacyjno-porządkowe. Program spotkania bardzo napięty, nad którego porządkiem czuwał przez cały czas Ksiądz Dyrektor. Uczestników podzielono na dwie grupy, dzięki czemu przekaz wiadomości był efektywniejszy. Wysłuchaliśmy wykładów na tematy bardzo nas interesujące, np.: "Istota prasy katolickiej" - ks. Edward Stankiewicz, redaktor naczelny "Gościa Niedzielnego" - "Wierzę", Koszalin-Katowice; "Gazetka parafialna to także gazeta" - Andrzej Mielczarek, redaktor naczelny "Głosu Pomorza", Koszalin; "Gatunki dziennikarskie, czyli o różnorodności form pisania w gazecie" - Tadeusz Rogowski, redaktor naczelny "Trzeźwości" i dziennikarz "Gościa Niedzielnego" - "Wierzę", Koszalin. Dziennikarze w sposób profesjonalny przekazali redaktorom - amatorom ogrom wiedzy dziennikarskiej, np. Od czego zacząć? Jak redagować? O czym pisać? Jak zainteresować czytelnika? Jaki powinien być układ treści? Zdajemy sobie, że mimo ambitnej postawy uczestników to, co usłyszeliśmy, jest tylko kroplą w morzu sztuki dziennikarskiej. W krótkich przerwach między zajęciami mogliśmy przy kawie zawierać nowe znajomości i dyskutować na temat celowości takich spotkań. Stwierdziliśmy jednomyślnie, że tego typu spotkania powinny odbywać się częściej, w mniejszych grupach (np. dwóch redakcji) i właśnie u św. Rozalii - jako wymarzonego centrum prasy parafialnej z szerokim zapleczem kompletnych numerów archiwalnych z całej diecezji (dzięki paski ks. proboszcza Andrzeja Targosza). Ponadto w ramach relaksu możemy zaoferować spacer po dróżkach kamiennej Kalwarii wokół kościoła. Wierzę, że w wielu parafiach pojawią się pasjonaci, ubogaceni w podstawy wiedzy, nowe znajomości, motywację do pracy redakcyjnej, i zaczną wydawać parafialne pisemka, a już istniejące zespoły będą zgłębiać swój warsztat, aby też co pewien czas móc podyskutować na takim właśnie seminarium. Nic cenniejszego nie mogło nas spotkać na X-lecie istnienia POSŁAŃCA (najobszerniejszego, obecnie najstarszego pisma w diecezji), jak konfrontacja z innymi gazetkami. Gratuluję pomysłu i jego wspaniałego zwieńczenia. Elżbieta Dorogusz-Doroszkiewicz
O czym warto pamiętać, redagując gazetkę parafialnąRefleksje dla redagujących "Pfarr-Nachrichten" (Wiadomości Parafialne) parafii pw. św. Szczepana w Gaubitsch Gazetka powinna mieć chrześcijański charakter. Winna służyć kształtowaniu chrześcijańskiego klimatu wspólnoty parafialnej. "Zobaczcie, jak się miłują!" Gazetka parafialna powinna zawierać informacje, których parafianin nie znajdzie w żadnej innej gazecie. Informacje powinny być krótkie i zwięzłe. Mniej - znaczy więcej. Pomyślmy o rzeźbie - doskonała jest ta, gdzie usunięto wszystek zbyteczny kamień. Można i należy zrezygnować z publikowania np. recept kucharskich. Forma gazetki nie powinna przewyższać treści tejże. Przerost formy nad treścią - to niebezpieczeństwo, przed którym należy się strzec. Czytelnik nie wyrzuci gazetki do kosza, jeśli znajdzie w niej coś wartościowego dla niego. Np. życiorys krewnego. Dobrze byłoby prezentować sylwetki zasłużonych dla parafii osób, ale również zmarłych. O każdym można coś dobrego powiedzieć, napisać. Należy być ostrożnym, by nikogo nie urazić. Jeśli gazetka ma charakter kroniki parafialnej, w której precyzyjnie, z podaniem czasu, osób, odnotowywane są wydarzenia parafialne - będzie to zachęta dla wielu do kolekcjonowania tejże gazetki. Z czasem archiwalne egzemplarze zyskują przez to na wartości. Byłoby ciekawe publikować wydarzenia na podstawie Kroniki Parafialnej. Gazetka parafialna winna mieć charakter informacyjny. Przekazowi treści religijnych winny służyć profesjonalne czasopisma, książki religijne. W gazetce parafialnej warto je reklamować, zachęcać do sięgania po nie. Wycinanie i wklejanie nie gotowych tekstów pozostawmy dzieciom - unikajmy jakże częstego kopiowania gotowych tekstów. Nie należy drukować tekstów, nieraz obiektywnie wartościowych, cennych, które jednak można znaleźć w innych czasopismach. jest to wielka pokusa, której, niestety, wielu ulega. Zakłada się, że człowiek, który nie sięga po wartościowe gazety, właśnie za pośrednictwem nieprofesjonalnie wydawanej gazetki zetknie się z pięknym wierszem, artykułem. Iluzja! Teksty, które dotyczą parafii, mają większą wartość, nawet jeśli nie są opracowane przez profesjonalistów, aniżeli obiektywnie lepsze teksty, które jednak nie dotyczą życia parafialnego. gazetka parafialna w żadnym wypadku nie powinna zastępować profesjonalnych czasopism religijnych, lecz tylko stanowić uzupełnienie. Pokusa ambicji się kłania. Przy doborze czcionek - umiarkowanie. Wiele form drukarskich utrudnia czytanie! Ważna jest staranność w doborze grafik, by ustrzec się przed niebezpieczeństwem kiczu. Skrupulatna dokumentacja w gazetce dokonań parafian jest z jednej strony nagrodą za ich trud i poświęcenie, z drugiej strony, zachętą dla innych. Czytelnicy winni uczyć się wdzięczności dla tych, którzy bezinteresownie angażują się na rzecz ich wspólnoty parafialnej. Informacje dotyczące ważnych spotkań, np. Młodzieży w Toronto, czy np. Przeglądu Piosenki Religijnej mają charakter duszpasterski. Ich celem jest zachęcanie do udziału w tych spotkaniach. Każde dobre dzieło potrzebuje czasu. Troska o jakość przekazu, treść i formę jest i winna być wyrazem szacunku wobec czytelników. Dobrze zredagowana gazetka stanie się źródłem radości zarówno dla jej redaktorów, jak również dla jej czytelników. Stanie się również wartościowym elementem duszpasterskiej pracy. ks. Tadeusz Cichoń |